Wyszukiwarka dawnych francuskich określeń zawodów, profesji i statusów społecznych spotykanych we francuskich aktach metrykalnych, księgach parafialnych i dokumentach historycznych.
Wpisz francuską nazwę zawodu lub jej fragment.
Uwaga genealogiczna
Francuskie określenia zawodów występujące w dawnych aktach metrykalnych nie zawsze oznaczają współczesny zawód w ścisłym znaczeniu. Niektóre określenia opisują przede wszystkim status społeczny, majątkowy, miejsce zatrudnienia albo rodzaj wykonywanej pracy.
Szczególne znaczenie mają określenia takie jak agriculteur (rolnik), laboureur (gospodarz, oracz), marchand (kupiec), propriétaire (właściciel), rentier (rentier) czy notable (osoba znacząca). Nie zawsze są one dokładną nazwą zawodu. W wielu przypadkach informują przede wszystkim o pozycji społecznej lub majątkowej danej osoby.
W dawnych francuskich dokumentach występują również różnice regionalne i historyczne. To samo zajęcie mogło być określane innym słowem w zależności od regionu, okresu oraz rodzaju dokumentu.
Warto zwracać uwagę na formy żeńskie: agriculteur – rolnik, agricultrice – rolniczka, boulanger – piekarz, boulangère – piekarka, couturier – krawiec, couturière – krawcowa, infirmier – pielęgniarz, infirmière – pielęgniarka.
Przy poszukiwaniu przodków należy również uwzględniać dawną pisownię, skróty, odmianę gramatyczną oraz różnice w zapisie francuskich znaków diakrytycznych. Dlatego wyszukiwarka pozwala wpisywać również fragment francuskiego słowa.
Tłumaczenie należy traktować jako pomoc genealogiczną. W przypadku wątpliwości najlepiej analizować cały zapis aktu, miejscowość, datę, status osoby oraz zawody jej rodziców, małżonka i świadków.
Francuskie określenia zawodów występujące w dawnych aktach metrykalnych nie zawsze oznaczają współczesny zawód w ścisłym znaczeniu. Niektóre określenia opisują przede wszystkim status społeczny, majątkowy, miejsce zatrudnienia albo rodzaj wykonywanej pracy.
Szczególne znaczenie mają określenia takie jak agriculteur (rolnik), laboureur (gospodarz, oracz), marchand (kupiec), propriétaire (właściciel), rentier (rentier) czy notable (osoba znacząca). Nie zawsze są one dokładną nazwą zawodu. W wielu przypadkach informują przede wszystkim o pozycji społecznej lub majątkowej danej osoby.
W dawnych francuskich dokumentach występują również różnice regionalne i historyczne. To samo zajęcie mogło być określane innym słowem w zależności od regionu, okresu oraz rodzaju dokumentu.
Warto zwracać uwagę na formy żeńskie: agriculteur – rolnik, agricultrice – rolniczka, boulanger – piekarz, boulangère – piekarka, couturier – krawiec, couturière – krawcowa, infirmier – pielęgniarz, infirmière – pielęgniarka.
Przy poszukiwaniu przodków należy również uwzględniać dawną pisownię, skróty, odmianę gramatyczną oraz różnice w zapisie francuskich znaków diakrytycznych. Dlatego wyszukiwarka pozwala wpisywać również fragment francuskiego słowa.
Tłumaczenie należy traktować jako pomoc genealogiczną. W przypadku wątpliwości najlepiej analizować cały zapis aktu, miejscowość, datę, status osoby oraz zawody jej rodziców, małżonka i świadków.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
To sekcja komentarzy, szanujmy się wzajemnie.